De Hel 1993
In deze deze editie kijken we samen terug met Erik Aarts, huidig voorzitter van onze geweldige vereniging, naar het jaar 1993 waarin hij deze speciale gebeurtenis heeft meegemaakt.. We stelden aan alle lucifers dezelfde vragen en het ging ons er met name om er achter te komen wat er nu toch zo speciaal is aan het uitkomen in de buitenhel en wat er bij deze lucifers het meeste indruk heeft gemaakt.
Aan het woord Erik Aarts:
In 1993 heb ik als Vors Lucifer de eer gehad om uit de Buitenhel te komen in de Maashoek. Dit was een spannend gebeuren zowel voor mij als Vors Lucifer alsook voor de Kaetelaers want het was mede door het afbranden van de vorige hel weer voor de eerste keer sinds 1983 dat er een buitenhel plaatsvond.
Het was hels weer en regen en wind gierden door ons pittoreske dorpje, om de aankomst van Vors Lucifer 1993 aan te kondigen. Toen Vors Lucifer 1993 zich echter naar buiten begaf op weg naar de buitenhel, werd de regenkraan dicht gedraaid en ging de wind liggen. Ondanks het slechte weer waren vele dorpsgenoten en ook buitenstaanders naar de Maashoek getogen, om het duivelse spel te aanschouwen.
Als Vors lucifer 1993 vond ik dit een indrukwekkende aanblik. Een zee van mensen stonden voor het podium in een duistere entourage omgeven door Bengaals vuur en vuurwerk, gewoon geweldig. Wel ging er nog een kleinigheidje fout. Door alle enthousiasme stond ook mijn vrouw Paulien op de bühne, weliswaar verdekt maar toch zodanig in het zicht dat degene die mij kenden ( gelukkig niet zoveel ) wel konden raden wie Vors Lucifer 1993 werd. Terwijl dit pas in zaal Vriendenkring gestalte mocht krijgen.
Na een tiental minuten, brak de hel open en togen wij met de Duuvelswagen naar Zaal de Vriendekring alwaar het demasqué plaatsvond en ik een heel jaar met veel plezier de scepter heb mogen zwaaien over het ‘Steyler duuvelriek’. Ook in de zaal was veel volk, maar de spanning was er helemaal vanaf en mijn naam werd al gescandeerd, dus dat zat wel goed. De grootste verrassing van de avond zelf vond wel dat ook mij Oma en mijn Opa het geheel hebben meegemaakt, hetgeen mijn vader en moeder hadden geregeld.
Rest de vraag is het uitkomen uit de buitenhel specialer als in de zaal. Nou, ik denk dat het een andere entourage is, maar dat het voor de nieuwe Vors Lucifer niet uitmaakt. De spanning en beleving zijn voor iedereen hetzelfde allen de ontlading is anders. In de zaal is deze kort en hevig, terwijl je vanuit de buitenhel al bijna een uur onder de mensen bent alvorens je geproclameerd wordt. Je geniet dus op een andere manier, maar beleeft hetzelfde.
Erik Aarts Vors Lucifer 1993