De Hel 1998
In deze deze editie kijken we samen terug met Ron Janssen naar het jaar 1998 waarin hij deze speciale gebeurtenis heeft meegemaakt. We stelden aan alle lucifers dezelfde vragen en het ging ons er met name om er achter te komen wat er nu toch zo speciaal is aan het uitkomen in de buitenhel. Maar voor sommige lucifers maakte in dat jaar alleen al de vraag: “wil jij Vors Lucifer worden?” veel meer los.
Aan het woord Ron Janssen:
Het was een dag in december en om precies te zijn , 9 december 1997. Het was een dag zoals alle andere dagen. Rond een uur of 11 belde Erik Aarts me op het werk met de vraag of ik Lucifer wilde worden. Hier hoefde ik dus helemaal niet over na te denken. De hele dag heb ik aan dit gesprek moeten denken en toen ik s’avonds naar huis wilde gaan en dit aan Marion wilde vertellen, reed ik mijn auto aan “prak”. Een parkeerplaats van 100 bij 100 meter, geen auto te verkennen, alleen 1 “luchtepaol” midden op het terrein. Laat me hier tegenaan knallen. Een schade van 6000 gulden. Dit mocht de pret niet drukken.
Langzamerhand kwam de vastelaovend dichterbij. Ik had het grote geluk om uit de HEL te mogen komen. Voor de dames van het bestuur was op de zaterdag al bekend dat ik lucifer zou worden. Wat bleek nu: Jose, de vrouw van Wiel (Stevens) moest de kleding aanpassen. Aangezien het figuur van de lucifer van 1997 (Raymond Peeters) en de mijne niet geheel overeenkwam moest de broek “iets” aangepast worden (Sonja Bakkeren kende ik toen nog niet).
Toen was het Zondag 22 februari. Die dag moest ik eerst nog met de beste Joekskapel van Sjteyl naar de Erkenkamp. Ik was behoorlijk zenuwachtig. Om 17.00 uur werd ik voorgesteld aan het bestuur. Toen dit gebeurd was, moest er geschminkt worden en om 19.30 uur was het tijd om naar de Maashook te gaan. Ik werd hoe langer hoe zenuwachtiger. Eindelijk was het MOMENT SUPREME aangebroken. Theej Thuithof de toemalige voorzitter, begon met aftellen. Ellef, tiën, nege……twiëje, ein…en daar stond ik dan, de nieuwe Vors Lucifer 1998.
Op dat moment was het nog niet voor iedereen duidelijk wie de nieuwe lucifer was omdat ik nog een masker op had. Het was een GEWELDIGE belevenis. Vervolgens gingen we op de Duuvelswagen richting zaal de Vriendekring. Hier moest ik tot ongeveer tot 22 uur wachten voor het masker definitief af mocht en ik me mocht voorstellen als Ron Janssen Vors lucifer 1998. Tot in de late uurtjes werd er feest gevierd onder het motto:
Ron Janssen 1998